Medyo malamig na naman muli ang panahon lalo na sa madaling araw. Kahit alam natin na may mga banta ng bagyo sa iba't ibang panig ng bansa, hindi naman maipagkakaila na sadyang malapit na naman ang kapaskuhan at ito ay nararamdaman na natin. Hindi na talaga mapipigil, sabi nga nila, sa ayaw at sa gusto natin.
Naalala ko tuloy noong mga nagdaang panahon, maraming-maraming taon na ang nakakalipas. Kapag ganitong mga buwan ay nag-uumpisa na kami ng aking mga pinsan at mga kalaro na mag-ipon ng mga natira naming baon na pera para pambili namin ng pagkain at mga laruan pagsapit ng pasko. Ginagawa namin noong alkansiya yung wala ng laman na plastik na lalagyan ng isang sikat na brand ng pulbos. Iba't iba ang sizes nun, pero ang pinipili namin ay yung pinakamalaki. Malaki kasing lalagyan ng pulbos ang laging binibili ng nanay ko noon. Binubutasan namin ng kutsilyo yung isang bahagi ng lalagyan para doon namin hinuhulog yung mga tira naming barya araw-araw. Tila sa panahon ngayon ay hindi na uso ang alkansiya kasi pati dalawa kong anak at mga pamangkin ay natutulala sa pagkabigla kapag naririnig nila ang mga mumunti kong kwento na tulad nito. Pero sa maniwala kayo o sa hindi, nakakapuno kami ng dalawang malalaking lalagyan ng pulbos na punung-puno ng barya bago sumapit ang pasko. Talaga namang nakakaipon kami ng medyo malaki ding halaga kasi noong mga panahon na iyon ay malaking bagay na iyon para sa aming mga bata.
Kapag bisperas ng Pasko, pagkatapos naming magsalo-salo sa Noche Buena, excited kaming natutulog ng may mga ngiti pa sa labi kasi isang linggo bago magpasko ay nakagawa na kami ng mga kapatid ko at mga pinsan ko ng sulat namin para kay Santa Claus at nilagay na namin ang mga iyon sa ilalim ng Christmas tree. Kapag may nakasabit ng Christmas socks sa tabi ng Christmas tree, doon namin nilalagay ang aming mga sulat. Sabi kasi ng lola namin, dumadalaw daw si Santa Claus sa mga bahay kapag bisperas ng Pasko, kapag ang lahat ay mahimbing ng natutulog. Naglalagay daw ito ng mga regalo niya para sa mga bata. Noong mga panahon na yun ay lubos kaming naniniwala sa mga sinasabi ng lola namin, kasi naman, kinabukasan, sa araw ng Pasko, pagkagising namin ay may mga regalo nga kami galing kay Santa Claus sa ilalim ng Christmas tree! Ilang panahon din na napaniwala kami ng mga kasabihan ni lola na tulad nito, bago namin nalaman ang totoo - kung totoo nga ba si Santa Claus at kung sino ang totoong naglalagay ng mga regalo para sa amin sa ilalim ng aming Christmas tree.
Wala din yang pinagkaiba dun sa isa pa ring sabi-sabi ng lola namin na kapag natanggal ang aming umuugang ngipin, itago daw namin iyon sa ilalim ng unan at siya naming higaan sa gabi. Sa hatinggabi daw ay may Tooth Fairy na darating para kunin ang natanggal na ngipin at papalitan niya iyon ng piso! Oo, piso! Piso para sa ngipin na natanggal! At siya namang totoo. Pagkagising namin kinabukasan ay wala na ang natanggal na ngipin at ang makikita namin ay ang piso sa ilalim ng aming unan. Dalawang piso, kung dalawang ngipin ang natanggal. Noong panahon na iyon ay malaki pa ang halaga ng bawa't piso. Marami pa kaming nabibili sa isang piso. At kung pwede nga lang ba na tanggalin naming lahat ang aming mga ngipin para mas marami kaming mga piso na makukuha galing kay Tooth Fairy. Siyempre nga naman, kapag natanggalan kami ng ngipin at naisip namin si Tooth Fairy at ang kanyang ibibigay na piso, nakakalimutan namin ang sakit at napapalitan iyon ng pananabik na magkaroon ng piso at nagbabakasakali na baka sa isang swerteng pagkakataon ay masilayan namin kahit sa isang nakapikit at inaantok pang mata, si Tooth Fairy.
Ngayon, maraming mga taon na ang nakalipas. Kaming mga bata ay nagsilakihan na at may kanya-kanya na ding mga pamilya. Si lola ay matagal na ding namayapa, nguni't ang kanyang mga kasabihan at mga itinuro sa amin ay mananatiling buhay sa aming mga puso. At kapag ganitong dumadating na ang mga ber-months at lumalamig na ang panahon, hindi ko maiwasang hindi maisip ang mga nakalakihan naming mga kwento at paniniwala mula sa lola namin tungkol kay Santa Claus, Tooth Fairy at iba pa.
